Szlak Routeburn: praktyczny przewodnik

Czym szlak Routeburn różni się od jednodniowej wędrówki

Szlak Routeburn to jeden z dziesięciu oficjalnych Great Walks Nowej Zelandii i należy do zupełnie innej kategorii niż półdniowe pętle wokół Queenstown. Ma 32 kilometry, prowadzi przez alpejską przełęcz powyżej 1200 metrów i nie zawraca do punktu startu.

Kończy się po przeciwnej stronie Southern Alps niż tam, gdzie się zaczął, co tworzy realny problem logistyczny, którego wielu początkujących turystów nie rozwiązuje, dopóki nie stoi już przed zamkniętym samochodem wiele godzin jazdy dalej. Ten przewodnik opisuje samą wędrówkę, jak faktycznie działa system rezerwacji Department of Conservation i — czego większość przewodników unika — jak wrócić do cywilizacji po zakończeniu trasy.

Jeśli 32 kilometry i rezerwacja schroniska to więcej zaangażowania, niż pozwala na to twoja podróż, szlak wciąż ma coś do zaoferowania jako wycieczka jednodniowa. Więcej o tym poniżej.

Trasa w liczbach

	Szczegóły
Dystans	32 km w jedną stronę
Typowy czas	2 do 4 dni
Najwyższy punkt	Harris Saddle, około 1255 m
Schroniska	Routeburn Flats, Routeburn Falls, Lake Mackenzie, Lake Howden
Pola namiotowe	Routeburn Flats, Lake Mackenzie
Sezon Great Walks	Od końca października do kwietnia
Punkty startu/mety	Routeburn Shelter (koło Glenorchy) i The Divide (Milford Road)

Poza sezonem Great Walks schroniska spadają do podstawowego, nieobsługiwanego standardu — bez kuchenek gazowych, bez opiekuna schroniska, bez wymogu rezerwacji — ale odcinek alpejski staje się naprawdę niebezpieczny, ze śniegiem, lodem i ryzykiem lawinowym w rejonie Harris Saddle. Ten przewodnik, podobnie jak sam system rezerwacji, zakłada sezon zarządzany.

Podział trasy dzień po dniu

Idąc od strony Glenorchy, typowa trzydniowa trasa wygląda następująco:

Dzień 1 — Routeburn Shelter do Routeburn Falls Hut (około 8,5 km, 3 do 4 godzin). Łagodne podejście przez las bukowy wzdłuż rzeki Route Burn, mijając pole namiotowe i schronisko Routeburn Flats, zanim szlak staje się bardziej stromy na ostatnim odcinku do Routeburn Falls Hut, położonego z widokiem w dół doliny.

Dzień 2 — Routeburn Falls do Lake Mackenzie Hut (około 11,5 km, 5 do 6 godzin). Najważniejszy dzień. Szlak wznosi się powyżej linii lasu do Harris Saddle, najwyższego punktu trasy, z jeziorem Lake Harris tuż poniżej i — jeśli pogoda pozwoli — widokiem na góry Humboldt i Darran. Z przełęczy boczna wycieczka na Conical Hill (zależna od pogody, dodaje około 1,5 godziny w obie strony) daje spojrzenie w stronę Milford Sound. Następnie szlak schodzi przez Hollyford Face do Lake Mackenzie.

Dzień 3 — Lake Mackenzie do The Divide (około 12 km, 4 do 5 godzin). Wędrówka przez las w dół do Lake Howden Hut, a następnie krótka wycieczka na Key Summit, jeśli nie zostawiliście jej na później (patrz poniżej), przed ostatnim zejściem do The Divide przy Milford Road.

Niektórzy turyści skracają to do dwóch dni, idąc dalej pierwszego dnia, inni rozciągają do czterech dni w wolniejszym tempie lub z dniem odpoczynku przy Lake Mackenzie. Oba kierunki są dobre — start od The Divide po prostu przenosi najtrudniejsze podejście na pierwszy dzień zamiast na drugi.

Rezerwacja schronisk i pól namiotowych

Każde łóżko i każde miejsce namiotowe na Routeburn wymaga biletu w sezonie Great Walks, rezerwowanego bezpośrednio przez Department of Conservation. Nie ma tu możliwości przyjścia bez rezerwacji i liczenia na wolne miejsce, jak na niektórych szlakach spoza programu Great Walks. Dwie sprawy liczą się bardziej niż wszystko inne:

• Rezerwacje otwierają się w maju na kolejny sezon (od końca października do kwietnia), a Routeburn Falls Hut i Lake Mackenzie Hut — dwa najbardziej malownicze schroniska — często wyprzedają się w kilka godzin na popularne weekendy i szczyt lata.
• Trzeba zarezerwować konkretne noce w konkretnych schroniskach, nie tylko bilet sezonowy. Jeśli plan wędrówki zmieni się w trakcie, nie da się po prostu zostać dodatkową noc gdzieś bez biletu na nią.

Jeśli planujecie wyjazd z kilkumiesięcznym wyprzedzeniem, traktujcie majową datę rezerwacji jak sprzedaż biletów na koncert — miejcie ustalone daty i bądźcie gotowi w chwili otwarcia rezerwacji. Przyjście w styczniu z nadzieją na rezerwację za tydzień rzadko się udaje w przypadku schronisk; pola namiotowe, które kosztują mniej i wymagają własnego namiotu, czasem dają więcej elastyczności.

wędrówka z przewodnikiem po części szlaku Routeburn z lokalnym przewodnikiem

to opcja warta rozważenia, jeśli okno rezerwacji schronisk już się zamknęło na wasze terminy — operatorzy z przewodnikiem mają własną pulę miejsc, oddzielną od publicznej puli rezerwacji DOC, a jednodniowa lub półdniowa wycieczka z przewodnikiem wciąż prowadzi tym samym szlakiem, w rejonie Routeburn Falls lub Key Summit.

Dotarcie na oba końce — problem transportu

To jest część, na której ludzie się przejeżdżają. Routeburn nie jest pętlą. Zaczyna się przy Routeburn Shelter, około 25 minut za Glenorchy i około 70 minut od Queenstown drogą, a kończy przy The Divide na Milford Road, około godziny od Te Anau. Jazda samochodem między oboma końcami zajmuje blisko cztery godziny, przez Queenstown, Te Anau i dojazd przez Fiordland — ponieważ oba początki szlaku leżą po przeciwnych stronach pasma górskiego bez drogi przez nie.

Oznacza to, że jeśli dojedziecie własnym samochodem do Routeburn Shelter, przejdziecie cały szlak i skończycie przy The Divide, wasz samochód będzie teraz cztery godziny jazdy od miejsca, w którym stoicie, bez możliwości powrotu pieszo po niego w ciągu jednego popołudnia. Turyści radzą sobie z tym na kilka sposobów:

1. Zarezerwować shuttle, który przewiezie was, nie samochód. Zostawcie samochód na jednym końcu (komercyjny parking dostępny jest koło Glenorchy), dojedźcie shuttle’em na przeciwny początek szlaku przed rozpoczęciem wędrówki, a potem idźcie z powrotem w stronę samochodu. To najprostsza opcja, jeśli sami prowadzicie.
2. Zarezerwować shuttle na po wędrówce. Idźcie w kierunku, który pasuje do waszego planu, a potem weźcie shuttle z The Divide (lub z Routeburn Shelter, jeśli tam kończycie) z powrotem tam, gdzie jest wasz nocleg i samochód. Operatorzy shuttle planują kursy wokół typowych godzin kończenia Great Walks, ale i tak trzeba rezerwować z wyprzedzeniem, zwłaszcza w sezonie szczytowym.
3. Połączyć to z wycieczką Milford Road. Ponieważ The Divide leży bezpośrednio przy Milford Road, niektórzy turyści kończą wędrówkę i jadą prosto dalej do Milford Sound, zamiast wracać tego samego dnia do Queenstown, a potem wracają przez Te Anau.

Żadna z tych opcji nie jest darmowa i żadnej nie da się zaimprowizować na miejscu — zarezerwujcie shuttle w tym samym momencie co schroniska, nie później. Jeśli wolicie nie zajmować się logistyką samodzielnie, operator prowadzący jednodniowe wycieczki w dolinę Routeburn zajmuje się transportem w ramach pakietu, co jest głównym powodem, dla którego ludzie wybierają jednodniową wycieczkę z przewodnikiem zamiast wielodniowej wędrówki samodzielnej.

Key Summit: alternatywa na jeden dzień

Jeśli wielodniowe zaangażowanie lub okno rezerwacji schronisk nie pasuje do waszej podróży, Key Summit to uczciwa alternatywa. To boczna wycieczka od Lake Howden, dostępna z parkingu przy The Divide na Milford Road — pętla trwająca kilka godzin, znacznie krótsza niż pełne 32 kilometry, która prowadzi przez las bukowy do otwartych alpejskich stawów i punktu widokowego spoglądającego jednocześnie na trzy oddzielne doliny: Hollyford, Eglinton i Greenstone.

Ponieważ The Divide leży przy Milford Road, Key Summit realistycznie osiąga się w ramach jednodniowej wycieczki do Milford Sound z Queenstown lub z Te Anau, a nie jako osobny wypad — to około czterech godzin jazdy od Queenstown w jedną stronę, więc ma sens tylko doczepiony do podróży, którą już odbywacie. Wycieczka na Key Summit sama w sobie nie wymaga rezerwacji schroniska, ponieważ to wypad jednodniowy, a nie nocleg na Great Walk.

Dla tych, którym brakuje czasu nawet na to,

lot helikopterem nad alpejskimi jeziorami i krainą Fiordland

pokazuje z powietrza podobny teren co wysoki odcinek szlaku Routeburn w niecałą godzinę, jeśli pogoda dopisze — nie zastępuje przejścia szlaku, ale to uczciwa opcja na krótką wizytę.

Sezon i warunki

Zarządzany sezon Great Walks trwa od końca października do kwietnia, kiedy schroniska są obsługiwane, mają opiekuna i można je rezerwować. Poza tym okresem — mniej więcej od maja do września — schroniska tracą obsługę, a alpejskie przejście przez Harris Saddle niesie realne ryzyko śniegu i lawin, którego większość odwiedzających turystów nie potrafi ocenić. To nie jest szlak do przejścia poza sezonem bez poważnego doświadczenia w terenie górskim i aktualnych informacji lawinowych.

Nawet w sezonie zarządzanym pogoda na Harris Saddle zmienia się szybko. Deszcz, wiatr i chłód są możliwe każdego dnia w roku na wysokości 1200 metrów, a boczna wycieczka na Conical Hill naprawdę zależy od pogody — chmury całkowicie zabierają widok. Spakujcie się na cztery pory roku w jeden dzień, niezależnie od prognozy przy początku szlaku, i sprawdźcie aktualne ostrzeżenia trasowe i pogodowe Department of Conservation przed wyjazdem, nie tydzień wcześniej.

Praktyczne wskazówki

• Kondycja i teren. Klasa Great Walk oznacza dobrze wyznaczoną trasę i mosty nad rzekami, ale podejście drugiego dnia na Harris Saddle i zejście przez Hollyford Face to naprawdę cały dzień na nogach, z realnym przewyższeniem.
• Co zabrać. Pełne warstwy przeciwdeszczowe, ciepłą izolację na przełęcz nawet latem, dobry pokrowiec na plecak i własne jedzenie na każdy posiłek — schroniska mają urządzenia do gotowania, ale nie mają zapasów. Obozujący potrzebują kuchenki, paliwa i namiotu przystosowanego do alpejskiego wiatru.
• Woda. Strumienie wzdłuż szlaku są zwykle wiarygodne, ale uzdatniajcie lub filtrujcie wodę jako rutynę.
• Ubezpieczenie. Sprawdźcie, co faktycznie pokrywa wasze ubezpieczenie podróżne przed wielodniową wędrówką w terenie górskim — poszukiwania i ratownictwo oraz ewakuacja medyczna ze schroniska alpejskiego to inny scenariusz niż roszczenie medyczne w mieście, i nie każda polisa traktuje je tak samo.
• Rezerwacja wszystkiego razem. Schroniska, shuttle i ewentualna wycieczka z przewodnikiem to trzy oddzielne rezerwacje z trzema oddzielnymi terminami. Ustalcie transport w tym samym momencie co schroniska, nie jako coś dodanego na końcu, gdy daty są już ustalone.

Alternatywy, jeśli Routeburn nie pasuje do waszej podróży

Jeśli okno rezerwacji się zamknęło, prognoza pogody jest niekorzystna, albo cztery dni po prostu nie mieszczą się w planie podróży, są inne sposoby na zobaczenie podobnej krainy bez takiego zaangażowania. Prywatna wycieczka terenowym 4x4 z lokalnym przewodnikiem pozwala poznać szerszy system doliny Glenorchy w kilka godzin zamiast dni —

prywatna wycieczka 4x4 z lokalnym przewodnikiem

pokonuje drogi w głębi lądu, których żadna umowa wynajmu samochodu nie pozwala prowadzić samodzielnie.

Prywatna jednodniowa wycieczka obejmująca Glenorchy

to spokojniejszy sposób na zobaczenie krańca jeziora Wakatipu i okolic Paradise, w tym drogi, przy której leży początek szlaku Routeburn, bez zakładania butów trekkingowych.

Aby zobaczyć szerszy przegląd tego, co jeszcze region oferuje pieszym, zajrzyjcie do naszych zestawień Great Walks w okolicach Queenstown i najlepszych wędrówek wokół Queenstown, a dla krótszych opcji od strony Milford Road — wędrówek jednodniowych w Fiordland. Glenorchy i dolina Routeburn pojawiają się też wielokrotnie na ekranie — zajrzyjcie do lokacji Władcy Pierścieni wokół Queenstown, jeśli to część waszej fascynacji.

Odpowiedzi na pytania o szlak Routeburn

Jak długi jest szlak Routeburn i ile dni zajmuje jego przejście?

Pełny szlak liczy 32 kilometry w jedną stronę, od Routeburn Shelter niedaleko Glenorchy do The Divide przy Milford Road. Większość turystów potrzebuje 2 do 4 dni, spędzając jedną lub dwie noce w schroniskach lub na polach namiotowych po drodze.

Czy trzeba rezerwować schroniska na szlaku Routeburn?

Tak. W sezonie Great Walks, od końca października do kwietnia, każde miejsce w schronisku i na polu namiotowym na Routeburn wymaga zarezerwowanego biletu przez Department of Conservation. Poza tym sezonem schroniska wracają do podstawowego, nieobsługiwanego standardu i rezerwacja nie jest wymagana, ale warunki są znacznie poważniejsze.

Kiedy otwierają się rezerwacje na szlak Routeburn?

Department of Conservation otwiera rezerwacje na kolejny sezon Great Walks w maju. Routeburn Falls Hut i Lake Mackenzie Hut to dwa najbardziej pożądane schroniska, a ich popularne noclegi zwykle znikają w ciągu kilku godzin od otwarcia rezerwacji.

Jak wrócić do samochodu po przejściu szlaku Routeburn?

Nie wraca się tą samą drogą i nie da się po prostu objechać dookoła, ponieważ oba końce leżą po przeciwnych stronach Southern Alps i dzieli je około czterech godzin jazdy. Większość turystów rezerwuje shuttle, który przewozi ich albo ich pojazd między Routeburn Shelter a The Divide przed lub po wędrówce.

Czy można przejść część szlaku Routeburn jako jednodniową wycieczkę?

Tak. Wypad na Key Summit, z The Divide przy Milford Road, to dobrze wyznaczona pętla trwająca kilka godzin, prowadząca do alpejskich stawów i punktu widokowego nad trzema dolinami, bez rezerwowania schroniska i bez konieczności przechodzenia pełnych 32 kilometrów.

W którym kierunku najlepiej iść szlakiem Routeburn?

Oba kierunki są dobre i rezerwuje się je tak samo. Start z Routeburn Shelter niedaleko Glenorchy oznacza stopniowe podejście do Harris Saddle, najwyższego punktu trasy, podczas gdy start z The Divide oznacza pokonanie najbardziej stromego podejścia już pierwszego ranka. Większość grup z przewodnikiem zaczyna od strony The Divide.

Czy szlak Routeburn nadaje się dla początkujących?

Ma klasę Great Walk, czyli dobrze wyznaczoną trasę i mosty wiszące nad rzekami, ale nadal prowadzi przez alpejską przełęcz powyżej 1200 metrów, z realnym narażeniem na pogodę. Rozsądna kondycja, odpowiedni sprzęt przeciwdeszczowy i szacunek dla prognozy liczą się bardziej niż doświadczenie w technicznej wspinaczce.