Lodowiec Tasmana z Queenstown: rejsy, heli-hiki i samoloty na nartach

Najdłuższy lodowiec Nowej Zelandii i jego najmłodsze jezioro

Lodowiec Tasmana spływa około 23 kilometry po wschodnim zboczu Aoraki, zasilany przez pola firnowe w pobliżu Tasman Saddle na wysokości ponad 2000 metrów, i schodzi do swojego czoła na wysokości około 700 metrów. To najdłuższy lodowiec w kraju, dłuższy niż lodowiec Franza Józefa i lodowiec Foxa razem wzięte, i leży w zupełnie innym otoczeniu niż tamte dwa: zamiast wpychać się w las deszczowy na wilgotnym Wybrzeżu Zachodnim, spływa szeroką, szarą doliną usianą głazami w suchej Kotlinie Mackenzie, otoczoną ścianami moreny bocznej, które wyglądają niemal jak dzieło rąk ludzkich.

To, co większość ludzi fotografuje dzisiaj, to tak naprawdę nie sam lodowiec. To jezioro Tasmana, zbiornik szarej, mętnej wody z topnienia lodu leżący przed lodem, którego nie było przed latami 70. XX wieku. Gdy czoło lodowca cofnęło się poniżej poziomu tamy morenowej, która je powstrzymywała, woda z topnienia zaczęła gromadzić się za tą tamą zamiast odpływać, i narodziło się jezioro.

Rośnie przez większość lat od tamtej pory, ma teraz kilka kilometrów długości, jest wypełnione pływającymi bryłami lodu odłamującymi się z czoła lodowca i przetykane pyłem skalnym, który nadaje wodzie nieprzezroczysty szaro-zielony kolor, w przeciwieństwie do turkusowego jeziora Pukaki leżącego niżej, gdzie drobniejszy osad miał czas opaść.

Dlaczego jezioro wciąż rośnie

Warto powiedzieć to wprost, zamiast owijać w bawełnę: lodowiec Tasmana się cofa, a jego jezioro powiększa się w bezpośrednim wyniku tego procesu, o rząd wielkości kilkuset metrów rocznie w ostatnich dekadach. To nie jest dramatyczne, jednorazowe załamanie; to ten sam powolny, dobrze monitorowany proces, który od dekad kształtuje na nowo większość alpejskich lodowców Nowej Zelandii, a naukowcy śledzą wzrost tego konkretnego jeziora od momentu jego powstania. To fakt wart wspomnienia odwiedzającym, a nie powód do sensacjonalizowania wycieczki. Zaletą z punktu widzenia odwiedzającego jest to, że jezioro sprawia, że rejs łodzią jest w ogóle możliwy: bez niego nie byłoby wody, po której można by pływać.

Jak dojechać z Queenstown

To prawdziwa odległość na całodniową wycieczkę, nie szybki objazd. Z Queenstown to około 265 kilometrów i mniej więcej 3 godziny 30 minut jazdy, przez Cromwell, Lindis Pass, Omaramę i Twizel, a na koniec ostatni odcinek drogą doliną Tasman do Aoraki/Mount Cook Village. Droga jest asfaltowana na całej długości i nie ma opinii serpentyny jak Crown Range czy Milford Road, ale jest długa, a odcinek przez Kotlinę Mackenzie jest narażony na silne boczne wiatry, które potrafią zaskoczyć kampery i samochody z bagażnikami dachowymi.

Trzy realistyczne sposoby zaplanowania wizyty:

• Jednodniowa wycieczka własnym samochodem. Wykonalna, ale długa: należy zarezerwować 8 do 9 godzin na przejazd w obie strony plus dowolny czas spędzony przy lodowcu, co w przypadku rejsu łodzią oznacza przyjazd z kilkugodzinnym zapasem po obu stronach zarezerwowanego odjazdu.
• Wycieczka z przewodnikiem z Queenstown. Kierowca zajmuje się drogą, zwykle z postojami przy jeziorze Pukaki lub jeziorze Tekapo po drodze, a dzień jest zbudowany wokół konkretnej aktywności na lodowcu.

Jednodniowa wycieczka z Queenstown do Mount Cook prywatnym samochodem

to wariant do zarezerwowania, jeśli wolisz nie prowadzić samodzielnie.

• Bezpośredni lot. Lot widokowy lub transfer helikopterem z Queenstown skraca czas podróży do niecałej godziny w jedną stronę i zamienia całą wycieczkę w pół dnia, za znacznie wyższą cenę niż opcje drogowe.

Jeśli lodowce są głównym celem wyjazdu, a czasu jest mało, zobacz, jak to wypada w porównaniu z wyjazdem na zachód: Franz Josef kontra lodowiec Foxa opisuje alternatywę na Wybrzeżu Zachodnim, bliższą Queenstown drogą, ale z własnymi zasadami dostępu (patrz niżej).

Rejsy łodzią po jeziorze Tasmana

To najbardziej dostępna opcja i dla większości odwiedzających — właściwy pierwszy wybór. Mała łódź zabiera cię wśród brył lodowych na jeziorze Tasmana, wystarczająco blisko odłamującego się czoła lodowca, by poczuć jego skalę, nie znajdując się w strefie zagrożenia, po wodzie o temperaturze zwykle około 2°C przez cały rok. Rejsy odpływają z wiaty niedaleko od Aoraki/Mount Cook Village, po wcześniejszym spacerze przez morenę czołową do miejsca wodowania łodzi.

Rejsy trwają w przybliżeniu od godziny do półtorej, licząc dojście na miejsce, i kosztują w okolicach 170–190 NZD od dorosłego. Zależą od pogody, ale mniej niż loty: deszcz nie zatrzymuje rejsu, choć może to zrobić utrzymujący się silny wiatr lub niestabilna ścieżka przez morenę. Ponieważ jezioro zmienia kształt w miarę odłamywania się lodu i przesuwania lodowca, żadne dwa rejsy nie wyglądają dokładnie tak samo, co jest częścią atrakcyjności, jeśli byłeś już na innym rejsie łodzią po lodowcowym jeziorze.

Heli-hiking po lodowcu

Wejście na lód od strony brzegu jeziora nie jest oferowane, i to z dobrego powodu: dolna część lodowca jest zasypana gruzem skalnym, poprzecinana szczelinami, a czoło lodowca odłamuje bryły lodu bez ostrzeżenia. Zorganizowany dostęp pieszy oznacza zamiast tego heli-hik: helikopter podnosi cię z ziemi na stabilny firn lodowca, znacznie powyżej poprzecinanego szczelinami i pokrytego gruzem dolnego języka, gdzie przewodnik prowadzi asekurowany na linie spacer w rakach przez czysty śnieg i lód, z widokiem z powrotem w dół doliny na jezioro i na samą Aoraki.

Heli-hik na lodowiec Tasmana

trwa zwykle trzy do czterech godzin łącznie z lotami i jest najbliższym doświadczeniem faktycznego stania na lodzie, jakie mogą tu przeżyć odwiedzający. To odpowiednik doliny Tasman tego, co zmieniło się na lodowcach Wybrzeża Zachodniego w 2012 roku, gdy dostęp pieszy do Franza Józefa i Foxa przeszedł wyłącznie na zasady dostępu helikopterem; zobacz przewodnik po heli-hikach na lodowce, by dowiedzieć się, jak te dwa porównują się ze sobą, i spodziewaj się tego samego zastrzeżenia, które dotyczy wszystkiego w tej dolinie: loty nie odbywają się w złej pogodzie, a odwołania i przełożenia zdarzają się na tyle często, że warto zaplanować w podróży dodatkowy dzień, jeśli to jest priorytetem.

Samolot na nartach i loty widokowe

Samolot na nartach nie ląduje na lodowcu, by umożliwić spacer; to samolot z płozami zamiast kół, który wykonuje pętlę widokową nad lodowcem Tasmana, masywem Aoraki i okolicznymi polami firnowymi, zwykle lądując na krótko na wysoko położonym polu śnieżnym, zanim odleci z powrotem. To sposób, by zobaczyć znacznie więcej terenu podczas krótkiego lotu niż rejs łodzią czy heli-hik, w tym górną część lodowca i sąsiednie szczyty niewidoczne z dna doliny.

Opcje helikopterowe obejmują od krótkich lotów widokowych nad lodowcem po dłuższe wycieczki z lądowaniem alpejskim:

Lot helikopterem nad lodowcem Tasmana

na krótszą pętlę widokową bez spaceru.

3-godzinny lot helikopterem nad lodowcem Tasmana z wędrówką

, który łączy lot z czasem spędzonym na lodzie.

Oba, podobnie jak heli-hik, całkowicie zależą od pogody zamykającej się wokół Aoraki, co zdarza się często; zobacz wyjaśnienie lądowań alpejskich i lodowcowych, by dowiedzieć się, na czym te loty faktycznie polegają i jak operatorzy postępują przy odwołaniach.

Porównanie opcji

Opcja	Typowy czas trwania	Przybliżony koszt (NZD, od dorosłego)	Na lodzie?	Wrażliwość na pogodę
Rejs łodzią po jeziorze Tasmana	1–1,5 godziny	170–190	Nie, obok niego	Niska do umiarkowanej
Heli-hik	3–4 godziny	600–800+	Tak, z przewodnikiem, na linie	Wysoka
Lot widokowy helikopterem	20–40 minut	300–500	Krótkie lądowanie, opcjonalne	Wysoka
Lot samolotem na nartach	40–60 minut	400–600	Krótkie lądowanie na polu śnieżnym	Wysoka
Wycieczka z przewodnikiem z Queenstown	Cały dzień (10–12 godzin)	Od 400, w tym jedna aktywność	Zależy od wybranej aktywności	Umiarkowana do wysokiej

Ceny zmieniają się w zależności od sezonu i operatora, a żadna z tych kwot nie obejmuje mniej więcej 3 godzin 30 minut jazdy w jedną stronę, jeśli nie lecisz bezpośrednio z Queenstown.

Zrobienie z tego całego dnia w kotlinie

Ponieważ to tak daleko od Queenstown, większość odwiedzających łączy lodowiec Tasmana z resztą Kotliny Mackenzie zamiast traktować go jako wycieczkę o jednym celu. Szlak Hooker Valley to klasyczne połączenie: płaski, trzygodzinny spacer do jeziora u podnóża lodowca Hooker, po przeciwnej stronie tego samego masywu, do zarezerwowania tego samego dnia co rejs po jeziorze Tasmana, jeśli pozwala na to czas.

Jezioro Tekapo i jego rezerwat ciemnego nieba leżą na drodze powrotnej i o wiele bardziej wynagradzają nocleg niż wizyta przy lodowcu tego samego dnia; zobacz obserwację gwiazd w Tekapo kontra Queenstown oraz przewodnik po rezerwacie ciemnego nieba, jeśli gwiazdy są częścią planu.

Dla tych, którzy chcą przedłużyć wycieczkę, czterodniowa trasa z Queenstown na lodowce Wybrzeża Zachodniego włącza Franza Józefa i Foxa po drugiej stronie działu wodnego, a Mt Cook: Aoraki Ultimate łączy kilka atrakcji regionu w jeden dłuższy pakiet dla odwiedzających zatrzymujących się w Aoraki/Mount Cook Village, zamiast robić to wszystko z Queenstown w jednym rzucie.

Jeśli powrotna jazda jest problemem, nocleg w Aoraki/Mount Cook Village lub w Twizel zamienia pospieszną 8-godzinną wycieczkę w obie strony w spokojny nocleg, z drogą powrotną do Queenstown otwartą na obu końcach. Bez względu na to, jak zostanie to zaplanowane, nie jest to przypadkowy dodatek do weekendu w Queenstown; to prawdziwa wyprawa, a uczciwe planowanie stanowi różnicę między dobrym dniem a wyczerpującym. Więcej o tym, dlaczego broszurowa wersja jednodniowych wycieczek na lodowce często pomija kwestię jazdy, znajdziesz w czego broszura nie mówi o lodowcach.

Lodowiec Tasmana — jednodniowe wycieczki: często zadawane pytania

Jak długi jest lodowiec Tasmana?

Około 23 kilometry, co czyni go najdłuższym lodowcem Nowej Zelandii. Spływa z obszaru Tasman Saddle u szczytu doliny Tasman, po wschodniej stronie Aoraki.

Dlaczego jezioro Tasmana wciąż się powiększa?

Jezioro pojawiło się w latach 70. XX wieku, gdy czoło lodowca cofnęło się poniżej otaczającej moreny, a woda z topnienia zaczęła się gromadzić za nią. W miarę jak lodowiec wciąż się cofa i odłamuje bryły lodu do wody, jezioro rośnie, o mniej więcej kilkaset metrów rocznie. To ciągły, dobrze udokumentowany proces, a nie nagłe załamanie.

Czy można chodzić po lodowcu Tasmana?

Nie w sposób swobodny. Dolna część lodowca jest poprzecinana szczelinami i zasypana gruzem skalnym, a czoło lodowca odłamuje bryły lodu bez ostrzeżenia, więc wejście od strony brzegu jeziora nie jest oferowane. Zorganizowany dostęp do stabilnego lodu wyżej odbywa się helikopterem.

Czy rejs łodzią po jeziorze Tasmana jest wart swojej ceny?

Dla większości odwiedzających tak. To najtańszy sposób, by zbliżyć się do lodu, płynąc wśród pływających brył lodowych z widokiem na czoło lodowca, i nie zależy tak bardzo od pogody jak lot widokowy, choć może zostać odwołany przy silnym wietrze lub ulewnym deszczu.

Jaka jest różnica między heli-hikiem a lotem samolotem na nartach?

Heli-hik ląduje na firnie lodowca na zorganizowany spacer w rakach, z przewodnikiem asekurującym na linie ze względu na szczeliny. Samolot na nartach w ogóle nie ląduje na lodzie; to lot widokowy nad lodowcami i masywem Aoraki, który zwykle na krótko dotyka pola śnieżnego, po czym leci dalej.

Ile kosztuje zobaczenie lodowca Tasmana z Queenstown?

Rejs łodzią po jeziorze Tasmana kosztuje w przybliżeniu 170–190 NZD, gdy jesteś już w Aoraki/Mount Cook Village. Lot helikopterem z lądowaniem to dodatkowo kilkaset dolarów więcej, a całodniowa wycieczka z Queenstown łącząca transport, dojazd i aktywność na lodowcu zwykle kosztuje od 400 NZD za osobę.

Jaka jest najlepsza pora roku, by zobaczyć lodowiec Tasmana?

Od późnej wiosny do jesieni (listopad–kwiecień) zapewnia najdłuższe światło dzienne i najbardziej stabilną pogodę do lotów, choć w Kotlinie Mackenzie może być wietrznie o każdej porze roku. Zimowe rejsy i loty nadal się odbywają, w zależności od pogody, oferując bardziej surowy, ośnieżony krajobraz.

Czy trzeba rezerwować z wyprzedzeniem?

W przypadku rejsów łodzią i heli-hików, tak, zwłaszcza latem, gdy w Kotlinie Mackenzie jest tłoczno, a zaległości pogodowe przesuwają rezerwacje na kolejny bezchmurny dzień. Dostępność w ostatniej chwili istnieje, ale nie warto na niej polegać, jeśli ta wycieczka jest głównym celem wyjazdu.